De rode laarsjes

Op zolder vindt Maya een grote bruine kist. Voorzichtig doet ze het deksel open. PieeeeeP..... je hoort aan het gepiep dat deze kist al lang niet meer open is geweest.  Eens het deksel open, kijkt Maya verrast! Allemaal oude spullen van vroeger. Alles mooi ingepakt.  Maya's ogen zien opeens een leuke rode ronde doos met een bijpassend deksel. Voorzichtig tilt Maya het deksel van de doos op. Oh, wat een mooie rode laarzen. Ze zijn net als nieuw, maat 36. Mijn maat, denkt Maya.  Ze doet haar pantoffels uit en trekt de laarzen aan. Ze passen perfect! In de grote spiegel die tegen de muur staat, kan Maya de laarzen bekijken.  Mooi, dit is wat ik nodig heb, denkt Maya. Met de rode laarzen aan stapt Maya de trap af. Ze hoort oma in de keuken bezig. Hopelijk vindt oma het niet erg dat ik mama's laarzen aanheb.
Eens in de keuken, stapt Maya naar oma toe.  'Kijk eens oma, er is iets verandert aan mij', zegt Maya.
Oma kijkt verbaasd naar Maya. Eigenlijk ziet oma niet dat er iets verandert is, maar al snel vallen haar ogen op de rode laarzen. 'Jij bent op zolder geweest. Ik zie het aan de laarzen, ' zegt oma.
Oma gaat op de stoel zitten en mijmert even weg.  Ik zie aan oma dat de herrinneringen aan mijn mama naar boven komen.
'Weet je, deze laarzen hebben een speciale kracht. Met deze rode laarzen en de rode toverstaf kun je toveren.' Jouw mama kon dit zo goed. Als je het wil, dan kan ik je met de rode laarzen en toverstaf leren omgaan', zegt oma.
'Super', zegt Maya en wil meteen beginnen.

Wedstrijd : Sprookjes- 120 woorden

De opdracht bij 120 w is een prookje uit 120 woorden te maken.  Een echte uitdaging want je wil toch alles vertellen in zo weinig woorden.
Ik vind dit superleuk om te doen.  Nu maar duimen en hopen hé.

Zie hieronder de tekst:

Aan het bos woont een speciaal meisje, Maya. Ze kan praten met bomen, dieren en planten. Tijdens haar dagelijkse wandeling vindt ze een blauwe steen.Ze stapt ermee naar meneer eik.

‘Kijk, ik heb een blauwe steen gevonden’, zegt ze.

Dit is een vriendschapssteen en heet lapis lazuli. Wrijf erover en spreek volgende spreuk’, zegt meneer eik.

Maya wrijft erover en herhaalt:

Steen, steen, blauwe steen.

Neem mij mee.

Steen, steen, blauwe steen,

Tover je kracht om me heen.

Rondom Maya vormt zich een blauw licht.

Hé, meisje je hebt me geroepen?

Maya schrikt, herpakt zich en vraagt: ‘Waar dient een vriendschapssteen voor’?

Geef mij door, zo worden jou vrienden bewust dat echte vriendschap bestaat’, zegt de blauwe steen.

Na een korte adempauze

Na een korte adempauze vlieg ik er morgen opnieuw in.  Het is wel eens nodig om alles eens goed te laten bezinken en een verhaal eens een tijdje opzij te leggen.  Als je het verhaal dan opnieuw leest, dan krijg je soms nieuwe ideeën om het verhaal verder uit te werken. 
Ik heb er zin in.  Morgen start ik met het verhaal 'De krokofant' eens opnieuw te lezen en te herwerken waar nodig.

Kathy

Verhalenbundel Wintertijd

Heb bericht ontvangen dat mijn tekst: Het sneeuwballengevecht in het boek: Verhalenbundel Wintertijd zal verschijnen.
Vind het superleuk. 
Ik heb alvast deze verhalenbundel besteld via Yalenbooks

Kathy

Wanneer is een verhaal goed????

Na een discussie op schrijversonline.nl ben ik toch een beetje teleurgesteld, maar tegelijkertijd ook blij om te kunnen nadenken over de opmerkingen.

Een eigen verhaal vertellen aan een groep kleuters van een collega.  Ik was zeer blij om te zien hoe de kleuters reageerden op mijn verhaal.  Ze hadden de lijn in mijn verhaal echt mee, maar blijkbaar is mijn voorleestechniek ook zeer belangrijk om een verhaal aan te brengen.

Een verhaal ter publicatie aanbieden moet technisch gezien in orde zijn.  Als ik dan zelf boeken zoek om voor te lezen aan mijn groep of een andere groep kleuters dan moet ik geregeld de tekst aanpassen zodat ik de kleuters blijf boeien. De prenten vinden ze wel super, maar ik vind het dan toch spijtig om de tekst te moeten aanpassen. 
Ik vind het alvast superleuk om eigen verhalen te schrijven.  Ik probeer met alle opmerkingen van mensen rekening te houden.
Ik blij er alvast in geloven om ooit een prentenboek of verhalenbundel te kunnen uitgeven via een uitgever.
Een droom mag je niet zomaar laten varen, vind ik!!!!!
Kathy